Λατρευτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις

Τόσο στην πόλη των Χανίων όσο και στην ευρύτερη περιοχή του νομού εντοπίζονται αρκετές αρχαίες θέσεις που σχετίζονται με τη θρησκευτική ζωή και την λατρεία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το ιερό του Ασκληπιού στη Λισό, o ναός της Δήμητρας στην Απτέρα, ο  ναός του Ποσειδώνα στα Τσισκιανά, ο ναός της κρητικής θεάς Δίκτυννας στο ακρωτήριο Σπάθα (Δικτύνναιο ιερό). Σε ναό του ύστερου 8ου αι. π.Χ. ή των αρχών του 7ου αι. π.Χ. πρέπει να ανήκε το τμήμα την πώρινης ζωφόρου που βρέθηκε στην πόλη των Χανίων. Εικονίζει το ανατολικής εμπνεύσεως θέμα της επίθεσης ιππέων σε ναό με ξόανο θεάς στο εσωτερικό του, που προστατεύεται από τοξότες.

Πολλά αρχαία αντικείμενα που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές σχετίζονται με λατρευτικές πρακτικές. Οι βωμοί ήταν το κέντρο των λατρευτικών πράξεων για αιματηρές ή αναίμακτες προσφορές στους θεούς. Οι πιστοί θυσίαζαν ζώα, πρόσφεραν καρπούς, ζωόμορφα ή ανθρωπόμορφα ειδώλια από πηλό

  

  

ή από άλλο υλικό καθώς και μεγαλύτερα αγάλματα.

     

 

        

              

Επίσης, υπάρχουν διάφορα τελετουργικά αγγεία που χρησιμοποιούνταν στη λατρεία όπως το αγγείο σε σχήμα κεφαλής γάτας, για προσφορά σπονδών στη θεότητα (π.χ. κρασί) και οι κέρνοι που ήταν αγγεία για εναπόθεση προσφορών (π.χ. καρπούς) προς τους θεούς.

  

Μινωικές θεότητες απεικονίζονται σε σφραγιδόλιθους, πολλοί από τους οποίους έχουν βρεθεί σε τάφους όπως για παράδειγμα ο σφραγιδόλιθος που απεικονίζει το «Δεσπότη Θηρών» από τάφο του οικοπέδου Κουκλάκη. Ένας ιδιαίτερος τελετουργικός χώρος και ο μοναδικός μέχρι σήμερα που έχει εντοπιστεί στη Δυτική Κρήτη είναι το υπόγειο άδυτο ή δεξαμενή καθαρμών με τοιχογραφημένο πεσσό που χρονολογείται στα 1600 π.Χ. και έχει βρεθεί στη σημερινή συνοικία Σπλάντζια.

Οι τελετουργικές αυτές πρακτικές υπαγορεύονται από την ανάγκη των ανθρώπων να προσεγγίσουν τις θεότητες και πιθανόν σχετίζονται με μια προσπάθεια εξευμενισμού τους επιδίωξης της προστασίας τους ιδιαίτερα σε εποχές ανασφάλειας. συχνά πραγματοποιούνταν και με την προσφορά αναθημάτων, δηλαδή αφιερωμάτων.

 

  

         

           

       

Βιβλιογραφία

* Ανδρεαδάκη – Βλαζάκη Μ., Ο νομός Χανίων μέσα από τα μνημεία του, Αθήνα: εκδ. Πέργαμος (1996).
* Andreadaki- Vlazaki M., BroganT., Platon L. και Vogeikoff N., ‘Crete’, στο Vlachopoulos A.G., Archaeology: Aegean Islands, Αθήνα: Μέλισσα (2006).
* Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη Μ., "Υπόγειο Άδυτο ή Δεξαμενή Καθαρμών στα Χανιά", ΑΑΑ 21 (1988), 57-77.
* Burkert W., Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, Αβαγιανού Α. - Μπεζαντάκος Ν. Π. (μτφ.), Αθήνα: Καρδαμίτσα (1993).
* Cook R. M.,Greek painted pottery, Λονδίνο: Methuen (1960).
* Marinatos N., Minoan Religion. Ritual, Image and Symbol, Columbia: University of South Carolina Press (1993).
* Τιβέριος Μ. Α., Ελληνική Τέχνη: Αρχαία Αγγεία, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών (1996).

digital plan
espa
eu